Etiketle Ara

Ben hiçbir yere gitmedim abi

June 8, 2018

Misafir Gezgin Bahar Afşarünal'ın kaleminden güzel bir Alaçatı yazısı.... 

 

 

Bu yılın ilk seyri için Alaçatı Marina’dayız. İstanbul/Maltepe’den tanıdığım Maria’nın Bahçesi burada şube açmış fakat uzaktan gördüğüm sekiz metrelik yelkenlimiz Bulut ile aramıza teller girmiş, güvenlik için. 
Gidip Marina Ofis’ten giriş kartlarımızı alıyoruz. Eskisi kadar serbest değiliz, kısıtlanmış hissediyorum.
Bulut, sert Alaçatı rüzgarlarına dayanmış, kışı hasarsız geçirmiş. Sevindirici… Fakat o ne? Rüzgâr santralleri kurmuşlar ne çok, üzücü.
Çabuk hazırlanıyoruz, çıkabiliriz seyre. Hadi bakalım hedef hiçbir yerleşimin olmadığı, bakir koy, Nergis.
Süzülüyoruz sörfçülerin arasından. Hala tedirginim çarpışırsak diye… Köpeğimiz Miço gerginliğimi sese döküyor, olanca gücü ile havlıyor. 
Neyse ki beklemedikleri ses, sörfçülerin yanımızdan yöremizden daha dikkatli geçmelerini sağlıyor.
Artık körfezden çıkmak üzereyiz. Bozalan’ı iskelemizde bırakarak Ege’deyiz. Rüzgâr bizden yana, yelkenler fora, motoru bile kapattık.
Yer gök mavi, masmavi, hışır hışır ilerleyerek geldik bile. Sanki balık çiftlikleri girişe doğru yayılmışlar ama sorunsuz girebildik.
Koy boş, demirledik. Pek sakin, pek güzel. Gecelemeye karar veriyoruz.
İstanbul’un telaşı, kalabalığı artık çok uzakta.
Gönlümüz sarhoş yıldızların altında.

 

 


Ertesi gün ağır ağır ağarırken koy bir pancar motorunun pata patası ile inliyor. Küçücük balıkçı teknesi yaklaşıp kıyıdan bir makinin onun için çok tanıdık dalına bağlanıyor.
Motor sustu. Çiğ kırmızı Coca Cola plaj şemsiyesini açan balıkçı, gölgede henüz topladığı ağını ayıklamaya hazırlanıyor.
Kıpır kıpır deniz, ahenkli notalar, miço, eşim, balıkçı bahtiyarız.
“Abi balık ister misin?” sorusu ile okuduğum kitaptan başımı kaldırıyorum. 
“Taze mi?” diyor eşim.
Gülümsüyor ikisi de. 
“İstersen ayıklayıvereyim?” 
“Hadi ayıkla ayıkla.” 
“Hangi kanal o dinlediğin?”
“Yunan kanalı abi, başka kanal çıkmıyor ki.” 
“Nerelisin?”
“Alaçatılı. Doğma büyüme, hiç çıkmadan.”
“Nasıl hiç çıkmadan? İzmir’e gitmişsindir.”
“Gitmedim abi. Hep buralar, bu koylar, bu deniz.”
Ayıkladığı balıkları uzatıyor bize, göz kenarları kırış kırış, gözleri doyumlu mu doyumlu…
Doymasın mı? 
İşi, Ege’de klasik müzik eşliğinde balıkçılık.
Gülümseyerek paranın üstünü verirken; “Ben bir yere gitmedim abi hep onlar geldiler” diyor. “Önceleri hava ısınınca flamingolar gelirdi, sonra sörfçüler başladı. Süzer Otel, derken pansiyonlar; bir baktık marina, yatçılar; Bora Ayanoğlu derken Eda Taşpınar, sonra bakan Mesut Yılmaz’ın oteli, onun için yapılan çift şeritli yol, sonra Hülya Koçyiğit’in damadının oteli. Artık yer gök 34 plaka. Balıkçı barınağının yanına önüne teknelerini bağladıkları evler. 
Haa, Alaçatı Port. Evet onları yapıyorlar.
Bir sabah uyandık, o evler için elli yıldır gölgesinde oturduğumuz keçiboynuzu ağacımızı söküvermişler.
Ben bir yere gitmedim abi. Hep onlar geldiler.”

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Aşkı hatırlatan en yakın ülke

November 26, 2019

1/10
Please reload

Son Paylaşımlar

February 12, 2017

Please reload

Öne Çıkanlar
Please reload

Takip Et
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Instagram Social Icon